Oei. HUILEN in het openbaar. Dat doe je toch niet? Ikzelf kan echt op de meest ongemakkelijke momenten geëmotioneerd raken. Mijn ogen worden dan vochtig, maar de tranen lopen nog niet over mijn wangen. Dat gebeurt wel als ik thuis samen met mijn vriend een serie of film aan het kijken ben en ik ergens door GERAAKT word. Dat hoeft toch niet zo erg te zijn? In principe niet, maar als ik dan naast mij hoor: ‘Huil je nu?’, dan geeft dat weleens een ongemakkelijk GEVOEL.

Ik heb inmiddels mogen ontdekken dat hoe makkelijker ik moet huilen om iets wat een ander meemaakt (bijvoorbeeld op tv), hoe meer EMOTIES er van mijzelf naar de voorgrond zijn getreden waar ik op dat moment nog niet de juiste AANDACHT aan heb geschonken. Daarnaast merk ik dat het geëmotioneerd raken daadwerkelijk een FUNCTIE voor mij heeft. Op het moment dat ik iets tegen iemand zeg en geëmotioneerd raak, dan weet ik namelijk dat ik mijn WAARHEID uit. Het voelt op zo’n moment dan zo puur, echt en ZUIVER! En ook volledig in verbinding met mijzelf én met die ander. Bijzonder, toch? Mijn eigen lichamelijke sensatie graadmeter voor de waarheid. 😉

En toen kwam ik op de Facebookpagina van Esther Buijs ook nog deze quote tegen. Mooi, hè?! 

Daarnaast kan ik je vertellen: HUILEN IS GEZOND!

Het lucht op, het schoont je systeem, lichaam en ziel. Het kan zijn dat jij pas kunt huilen als je emmertje echt helemaal is volgelopen, maar soms is het voor jezelf een stuk MINDER BELASTEND als je al eerder de kraan openzet.

En als het niet prettig voelt in het bijzijn van anderen, zonder jezelf dan even af. Het toilet is altijd al mijn uitweg geweest. Niet altijd de meest hygiënische oplossing, maar het geeft mij wel de mogelijkheid om echt even helemaal TOT MIJZELF komen. Ik ga dan heel bewust ademen naar mijn buik, overdreven zuchten en als de emoties hoog zijn opgelopen, dus ook even huilen. De uitgelopen make-up of vlekken in mijn gezicht zijn daarna alleen wat lastiger te camoufleren…..

“Tranen zijn woorden die gesproken moeten worden.” ~ Paulo Coelho

En wat is jouw relatie met huilen?

Ikzelf kan mij meerdere momenten in mijn leven herinneren dat ik eigenlijk heel erg boos was of echt vond dat mij onrecht was aangedaan. Dat ik mijn frustraties wilde UITEN, maar dat dat niet lukte. Mijn keel voelde dichtgesnoerd en de tranen schoten in mijn ogen. Pure onmacht!

Ik heb het dan ook niet als heel erg gemakkelijk ervaren om voor mijzelf op te komen, om mijzelf te uiten. Want hoe breng je op een duidelijke manier over wat jij wilt zeggen? Hoe breng je de juiste BOODSCHAP over? En hoe breng je het op zo’n manier over dat het ook nog eens écht bij de ander aankomt?

Op mijn transformatie pad ben ik in aanraking gekomen met ‘Geweldloze Communicatie’ naar het gedachtegoed van Marshall Rosenberg. En op basis daarvan heb ik de training Leer AWESOME te COMMUNICEREN ontwikkeld (vanaf 12 jaar). Wil je hier meer over weten? Stuur mij dan gerust een berichtje!

En hoe en op welk moment ervaar jij jouw waarheid? Laat jij weleens lekker jouw tranen vloeien of schaam je je hiervoor?

Wil jij leren om jouw gevoelens beter te UITEN?
Wil jij leren om dit op een GEWELDLOZE manier te doen?
En wil jij ook nog eens bewuste stappen zetten richting jouw eigen DROOMLEVEN?

Ja, dat wil ik!

Getagd op:                

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *